سلام
غیبت بلند مدت من رو ببخشید دوستان زندگی و هزار درد سر!!!!!
از این به بعد سعی میکنم بیشتر بیام و به چرندیاتم ادامه بدم!
این آلبوم جدید مارتی هم مزید بر علت شد که ما با اینترنت و بلاگ و گیتار و اینا قهر کنیم!!!
ما هر چی گوش کردیم بیشتر به این ایمان آوردیم که آقا به قول مونوفوبیک موزیک خوب مرده ....
به نظرم ارزش ریویو هم نداره اما یه چند مطلب در موردش بگم بد نیست:
1- جان پتروچی کجای این کاره؟؟؟اگه یکی تونست تشخیص بده این بنده خدا کجا گیتار زده به ما هم بگه فیض ببریم چون اصلا رد پای جان پتروچی توش نیست!!!
2- این استیو وای کی میخواد یه کار جدید و همراه با خلاقیت ارائه بده؟؟؟تموم سولو ها دقیقا هموناییه که طی این بیست پنج سال کار حرفه ایش زده دیگه واقعا تکراری شده...
3- بیلی شیهان بد نیست اما فقط تو یه آهنگ!!!بقیه ی ترک ها اصلا بیس نداره!!!!!!
4- مقدار سولوهای مارتی به نصف رسیده نسبت به music for speeding نه تکنیک جدیدی نه خلاقیتی تمام آلبوم پر از کلیشه هایی که 20 ساله داره تکرار میشه...
5- یکی از ترک ها یه خواننده ی ژاپنی داره که با طرز خوندنش به تمام دنیای راک و متال دهن کجی میکنه!!!اون دیگه واقعا افتضاحه آلبومه!!!
6- ترک viper از کارای خوب آلبومه البته برای گیتاریست ها و علاقمندان به وای و مارتی...یه دوئت گیتار جالب بین استیو وای و مارتی که تقابل تکنیکشون گرچه تکراری اما جالبه...
7- از زیباییه شنیداریه بعضی ترک ها نمیشه گذشت اما اونم نه در سطح خیلی بالا در یه سطح قابل تحمل!!!!
خلاصه اینکه اصلا حال نکردیم شایدم اینقدرا بد نباشه و چون من متظر یه کار خدا بودم اینجوری تو ذوقم خورد اما به نظرم یه کار خیلی تکراری و نخ نمای متاله که با وجود تاکید مارتی بر اگرسیو بودنش بازم رگه های موسیقی ژاپنی در کل آلبوم دیده میشه...
به هر جهت من که خوشم نیومد دوستان گوش بدن نظرشون رو بگن خوشحال میشیم شاید من خیلی توقعم بالاست شایدم این آلبوم زیاد جالب نیست در هر صورت منتظر نظراتتون هستم
تا بعد...
+
نوشته شده در جمعه سوم شهریور 1385ساعت 11:24 توسط شقایق سیاه...
|
